...K.e.l.e.b.e.k...

Sen bu idin...

Ey  İnsan Sən Bu idin… barmaq ölçüsündə… aciz…havasız qalmış balıqdan da aciz… dar və qaranlıq bir yerdə… eyni zamanda qidalanırdın... dezinfeksiya olunmuş şüşə qabın içindəki kimi təmiz bir yerdəydin...

o qədər təmiz ki ifraz etdiyin maddələr və tullantılar bir anda yox olurdu və özünün özünə zərəri toxunmurdu...

anan xəstə olarkən sən sağlam qalırdın... göbək yolu sənin üçün süzgəc funksiyası daşıyırdı... qoymazdıkı zəhərlənəsən... hətta dəm qazından anan boğulduğu hətta dünyasını dəyişdiyi anda sən orda, o suyun içində əmin bir yerdə idin... rəbbinə səcdə edirdin… onu dinləyirdin… çünki bilirdin ki səni Yaradan Odur.... Bilirdinki sənin ananı atanı da yaradan Allahdır... bilirdinki Allah istəməsə olmaz... Allah istəməsə sən bir heç olarsan... sən ölərsən bitərsən... yolunu gözlətdiyin ananı atanı ağladarsan... sən bir əmrə tabesən və səni Allahdan başqa anan mı qoruyar yoxsa atan?... dünyanın tanınmış həkimləri belə səni qurtara bilməz Allahın izni olmadan... sən bir tozsan bir zərrəsən... ipin ucuna bağlısan... Allah istəsə ipi kəsər və daha yaratmadan yox edər səni... Belə olduğu halda necə oldu dünyaya göz açdın və şeytanın belə sənə güləcəyi hala düşdün?... kim etdi bunu sənə?... cəmiyyət mi?... xeyr... mənmi?... xeyr... Allah mı? Xeyr... Yaratdığı quluna əziyyət vermək Allahdan uzaqdır... sən belə çox ləzzətli bişirdiyin yeməyi heç nədən zibil qutusuna atmazsan... çəkdiyin möhtəşəm rəsmi ocaqda yandırmazsan... övladını dağdan atmazsan... deməkki bunu sənə “sən” ettin... bəli sən... sənin sənə etdiyini mən mi edəcəyəm?... sən mi səni tanıyırsan yoxsa mən?...     Daha ölüm gəlməmiş Rəbbinə səcdə et mənliyini burax. O mənlikki sənin üçün cəhənnəmə bir yoldur... başını aşağı sal çox lovğalanma... özünü özündən gizləmə... məqam, yer deyib əlindəkini də itirmə... çox bar verən ağac başını aşağı salarmış... ama sənsə gündən günə insanlara yuxardan aşağı baxırsan... qəlbini Allaha aç... sevdiklərini onun üçün sev və qədrini bil... Allahı tanı ki özünü tanıyasan... əvvəlini unutma... bir qaşıq nütfədən və sonra da qan laxtasından ibarət idin... keçmişini unutma... ama indi isə möhtəşəm bir əsərsən Allahın əsərisən...içindəki körpəni gizləmə...tülkü cildinə girmə və bilki məhşərdə aslanlar dovşan kimi olacaq...                                                                                                                                                                                                            A.Leyla                                                                                      

LeylaAkbulut @ Mart 10, 2008 0:59 | UNUTMA, Sen bu idin... | Şərhlər(3)
Baxış sayı: 161
Açar sözlər: sen bu idin 

Şərh yazın

Adınız (vacibdir):

E-mailiniz :

Saytınız:

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

İsmarışınız: